Z dziejów parafii. Wspomnienie o ks. kanoniku Józefie Żurowskim z Łaz z najnowszą historią w tle.

Kontynuując temat powołań do stanu duchownego z naszej parafii, po siostrach zakonnych, teraz o powołaniu kapłańskim.
Na wstępie pozwolę sobie zauważyć, że dzieje zacnego rodu Żurowskich zasługują już od wieków na szacunek i poważanie.Dowodem tego jest przywilej królewski, którego wstęp brzmi następująco:„August Drugi z Bożej łaski Król Polski, Wielki KsiążęLitewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Kijowski, Wołyński, Podolski, Inflancki, Smoleński, Czernichowski, a takżeKsiążę Dziedziczny Saksonii i Książę Elektor i.t.d.

Niniejszym oznajmiamy każdemu i wszystkim, do kogo to należy, że zgodziliśmy się i pozwalamy Aktem niniejszym Szlachetnemu

Tomaszowi Błońskiemu, by mógł i miał prawo z całego prawa swego, jakie na mocy przywileju posiada do Sołtysostwa w Jerzmanowicach, zrzec się i przelaćw zupełności to prawo na osoby Szlachetnych: Jana Michała Żurowskiego, towarzysza chorągwi pancernej SzlachetnegoJózefa Załuskiego, starosty Rawskiego, i żony Żurowskiego Anny z Radzimowskich, a także [na osoby] Krzysztofa, Piotra, Michałai Zuzanny Żurowskich ich prawnych spadkobierców. […] „

„Zastrzegamy wszystkie prawa należące Naszej Władzy Królewskiej, prawom Rzeczypospolitej i Kościoła Katolickiego.Na świadectwo powyższego dokumentu ręką Naszą podpisujemy pieczęcią Królestwa umacniamy. Dan w Warszawie dnia 12 kwietnia 1724 roku, panowania zaś Naszego roku 27. August Król. „

W tamtych czasach ród Żurowskich był osiadły w Jerzmanowicach, posiadłości królewskiej i nabył prawo dziedziczne do sołtysostwa jerzmanowickiego.

W tej rodzinie istniał zwyczaj, że w każdym pokoleniu syn pierworodny otrzymywał imię Jan, co przetrwało do czasów   współczesnych.Przeprowadzka do Łaz nastąpiła dopiero pod koniec dziewiętnastego wieku, za sprawą Jana Żurowskiego [19.11.1863 -22.02.1953],zdjęcie nr 1 i ta rodzina była wówczas, oprócz dworu,  najzamożniejszą w Łazach.

Na zdjęciu nr 2 z 1947 r. widzimy go  [pośrodku] w otoczeniu czterech synów [od lewej[: Piotr, dr med. Ludwik [laureat Instytutu Yad Vashem

w Jerozolimie za ratowanie Żydów w Krakowskim Getcie], Jan Michał i ks. kan. Józef. Ks. kan. Józef Żurowski urodził się 14 sierpnia 1885 r. w Łazach. Po ukończeniu szkoły średniej i seminarium duchownego w zaborze austriackim otrzymał święcenia kapłańskie w Kielcach od ks. bpa Augusta Łozińskiego.
Ks. bp Czesław Kaczmarek mianował 2 lipca 1947 r. ks. kan. Józefa  proboszczem w parafii Sokolina pw Św. Michała Archanioła,w dekanacie Kazimierza Wielka.Parafia ta powstała już w 1326 r., a istniejący kościół barokowy został wzniesiony w 1651-60 r.Ks. kan. Józef zmarł w 1957 r. i jest pochowany w grobowcu rodzinnym swojego brata dra Ludwika na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.W tym samym czasie jego młodszy brat Jan Michał urodzony 20.09.1897 r. udzielał się na rzecz tutejszej społeczności będąc członkiem Komitetu Ratunkowego i Gminnej Rady w Sułoszowej w 1917 r., jeszcze pod zaborem austriackim, ale pieczęć gminna posiadała już wizerunek polskiego orła w koronie. Wówczas jeszcze ciągle trwała pierwsza wojna światowa i na okupowanych terenach działały:Główny Komitet  Ratunkowy w Lublinie, Powiatowy w Olkuszu i Gminny w Sułoszowej. Celem tych komitetów było niesienie pomocycharytatywnej głodującej ludności na terenach wyniszczonych przez działania wojenne. Fundusze pochodziły  od władz okupacyjnych oraz

od Książęco-Biskupiego Komitetu Pomocy. Wsie utrzymywały się tylko z rolnictwa, a obsianych było tylko ok. 37% ziemi ornej.Ziarno z powiatu miechowskiego przynoszono na plecach, ponieważ wszelkie zwierzęta były zjedzone przez wojsko. Już w 1914 r., gdy tuw jesieni zatrzymał się front na siedem tygodni i wojsko skonfiskowało wszelką żywność, to żołnierze zjadali nawet głąby pościętej kapuście pozostawione na polu.Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. Jan Michał służył w Polskim Wojsku. Brał również czynny udział w wojnie obronnej w 1939 r.W czasie pacyfikacji Łaz 16 lipca 1943 r. za współpracę z partyzantami, był  jednym z najbardziej torturowanych mieszkańców Łaz.Zmarł 19.11.1989 r. i jest pochowany w Jerzmanowicach.


Za udostępnienie zdjęć i dokumentów z archiwów rodzinnych słowa podziękowania niech zechce przyjąć Pan dr med. Czesław Żurowski,urodzony w Łazach w 1927 r., były dyrektor i ordynator Szpitala Kolejowego w Krakowie. Obecnie lekarze seniorzy, Krystyna i Czesław Żurowscyoprócz świadczeń lekarskich od wielu lat są zaangażowani w charytatywną pomoc ludziom bezdomnym i ubogim w ramach działalnościStowarzyszenia Lekarze Nadziei, które to w 2013 r. zostało nominowane do nagrody TOTUS, za ofiarną i skuteczną pracę narzecz najbardziej potrzebujących, inspirowaną wartościami chrześcijańskimi.

Zygmunt Krzystanek

 

1zur

Senior rodu Jan Żurowski [1863-1953]

 

2zur

Pośrodku Jan Żurowski, a od lewej synowie: Piotr, dr Ludwik, Jan Michał i ks. kan. Józef  w r. 1947.

 

3zurDr Czesław Żurowski

 

4zurRok 1993, następne pokolenie, synowie Jana Michała: [od  lewej] mgr inż. Kazimierz, lek wet. Stanisław, dr med. Czesław, mgr prawa Jan, mgr rolnik Tadeusz.

 

5zur

Jan Michał [po lewej] po r. 1918

 

6zur

Zaświadczenie Jana Michała

 

7zurKs. kan. Józef [po lewej] w parafii Sokolina

 

zdjecie 08jpg

 Ks. kan. Józef

 

 

 

 

Po niżej nominacje ks. kan. J. Żurowskiego na proboszcza parafii Sokolina.

 

nominacja 01

nominacja 02

nominacja 03jpg

 

 

 

 

Ciekawostki z przeszłości

Dawne wierzenia i zwyczaje

Statystyka strony

Użytkowników : 2
Artykułów : 281
Odsłon : 183642

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 6 gości